wpa3a2d57a.png
wp0edfba83.png
wp4827aa9c.png
wp5c9e216e.png
wpd01099ed.png
Archief-kopie
wpf9a8e39a.png
wpf61f2972.png
wpf8d566d6.png
entree/home


Blogpagina’s
home 1



home 2


wpa841723f.gif
wp9d8e84b5.gif
wp70272859.png
Ooit heb ik mij wel eens gewaagd aan het schrijven van een roman, maar nadat ik het script verschillende mensen had laten lezen en geen van allen halverwege waren gekomen, heb ik  dit als een mislukt project beschouwd. Een mislukking die waarschijnlijk te wijten was aan de drang om teveel ideeën van ondergetekende er in te verwerken.  Onder andere over een idealer rechtssysteem.  Met als kerngedachte: minder wraak, meer 2e kans, mits aan de kant van de veroordeelde  een trend naar inkeer en zucht naar een andere levensloop en relatie met de samenleving kan worden vastgesteld. Die kerngedachte sluit aan bij een onlangs opgericht forum van juristen en wetenschappers, die onder voorwaarden voor vervroegde vrijlating van tot levenslang veroordeelden pleiten.

Met de manier van denken van dit forum kan ik mij dus vinden al vond ik de vergelijking van Mohammed B. met  Duyvendak  (zie hiernaast) wat ongelukkig. Het maakt nogal verschil of je indirect bij gebruik van bedreiging met geweld  betrokken was (publiceren adressen tegenstanders) of dat je een medemens willens en wetens hebt omgebracht.  In het laatste geval zal het toch wat meer vergen voordat het vertrouwen kan ontstaan dat je zonder zorg weer terug kan keren in de samenleving.

Maar ook in geval van moord zou de rechtsreactie wat mij betreft niet om wraak moeten gaan, zoals ik het zie, een sentiment dat hoort bij een primitievere samenleving, waarin de staat, plaatsvervangend voor de stammen, aan oog om oog, tand om tand doet.  In een beschaafd land zou het moeten gaan om correctie van de overtreder en bescherming van de burgers.  Op twee niveau’s: a).eenvoudige wetsovertreding, waarbij weliswaar de regels worden geschonden, maar geen lijf of goed in gevaar is gekomen en b) misdaden waarbij leven, lijf of goed aangetast werden.  Bij eenvoudige wetsovertreding past een korte bestraffing en kan de kous daarmee af zijn. Misdaden vragen echter om sterkere aandacht.

Zelf ga ik bij misdaden uit van rechtsreactie gebaseerd op boetedoening, inkeer, herstel van de relatie met de samenleving en een 2e kans. De boetedoening heeft dan de functie te tonen dat de samenleving fout gedrag niet accepteert, maar  dient ook de verwerking van de misdaad bij de dader, die zelf gekweld wordt door zijn misstap.  Want iemand die weerzin heeft van de eigen misstap heeft naar mijn overtuiging ook behoefte aan (proportionele)  bestraffing als 1e stap naar een nieuwe koers van het eigen bestaan.   De 2e kans moet ook een echte kans zijn. Wie de gevangenis verlaat hoeft geen topbaan te krijgen, maar wel redelijk werk teneinde  een nieuwe start te maken.

Maar wat als een gedetineerde geen enkele indicatie geeft tot inkeer te zijn gekomen en zijn leven in de toekomst niet beter in te richten?
Naar mijn overtuiging heeft zo iemand geen recht om vrij rond te lopen. Wat draaideur-criminelen  betreft heb ik ‘rechtse’ opvattingen. Als het om levensgevaarlijk individuen gaat, dan maar levenslange vastzitten. Niet om levenslang een straf op te leggen, maar om de samenleving te beschermen. Tegen redelijk comfort onder die omstandigheden heb ik dan ook geen enkel bezwaar.

En wat als de onverbeterlijke crimineel hoewel niet levensgevaarlijk, maar amper de gevangenis uit, op beroving uit gaat?  Voor dat type mensen graag , eventueel tussen de celstraffen door,  een levenslang enkel-bandje  en een avondklok.  Totdat betrokkene tot het besef komt dat een meer regulier bestaan aanbeveling verdient en de weg naar complete  vrijheid met verantwoordelijkheid wil inslaan.

Kortom, ik wil niet harder of zachter straffen dan op het moment gebruikelijk is (met al zijn variaties).  Maar ik zou wel willen dat een veroordeling vaker een gewenst eindresultaat heeft, al kan dat soms harder uitpakken. En in die zin zie ik wel wat in het idee om vrijheid tegen voorwaarden van tot levenslang veroordeelden te overwegen.  


 
wp129d13e1.png
wp265ca77d.jpg

Nieuw forum pleit voor versoepeling levenslang (NU.nl)
Uitgegeven: 20 augustus

 

2008AMSTERDAM - Een pas opgericht forum van juristen en wetenschappers pleit voor een andere aanpak van de levenslange gevangenisstraf. Zo zouden veroordeelden periodiek moeten worden beoordeeld of ze voor strafvermindering of vervroegde vrijlating in aanmerking komen.
 

Het forum, bestaande uit ongeveer veertig vertegenwoordigers uit wetenschap, psychiatrie en rechtspraak presenteerde zich woensdag in Trouw.

Het forum Humane Tenuitvoerlegging Van De Levenslange Gevangenisstraf zegt bezorgd te zijn over het levenslang opsluiten van mensen zonder perspectief op vrijlating.

Enkele forumleden zijn Geert Knigge, advocaat-generaal bij de Hoge Raad, Paul Vegter, vice-president van het Gerechtshof in Arnhem en advocaat Willem Anker.

De Groningse juriste Wiene van Hattum is de drijvende kracht achter het forum. "Als je iemand opbergt en de sleutel weggooit, kun je net zo goed de doodstraf weer invoeren", zegt zij in de krant.

Perspectief

Zelf denkt Van Hattum aan een eerste screening na vijftien jaar straf om een gevangene eventueel strafvermindering te geven. Wel zouden er garanties moet komen dat de veroordeelden niet weer in de fout gaan. En soms is een levenslange gevangenisstraf volgens het forum ook onontkoombaar, maar een perspectief op vrijkomen moet er voor iedereen zijn.

Als iemand tot inkeer is gekomen, of genezen door behandeling of medicijnen, komt levenslang, volgens het forum, neer op kwellen. Als voorbeeld geeft Van Hattum Mohammed B., de moordenaar van Theo van Gogh. "Hij is nog jong. Dat hij net als Duyvendak, tot andere inzichten komt, is toch niet onmogelijk? Ik vind dat je mensen niet mag afschrijven."

 

wpd15b66d6.png
ts200808